บรรยากาศห้องเรียน ณ มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี

 เดินทางถึงมหาวิทยาลัยประมาณ 7 โมงเช้า

 เข้าห้องเรียนจับจอลที่นั่งพร้อมเรียน

 ผศ.สมัย รวยรื่น และ รศ.สมรักษ์ พรหมมา สอนวิชา "กฎหมายการศึกษา"

ถ่ายรูปร่วมกับคณะอาจารย์

ทฤษฎีวิถีทาง-เป้าหมาย (Path - Goal Theory)

แนวคิดเบื้องต้นของทฤษฎีวิถีทาง - เป้าหมาย

                เป็นทฤษฎีเชิงสถานการณ์ที่พัฒนาโดยเฮาส์และมิทเชลล์ (House & Mitchell, 1974)  ซึ่งมีความเชื่อว่า  ผู้นำสามารถสร้างแรงจูงใจในการทำงานแก่ผู้ตามได้ โดยเพิ่มจำนวนและชนิดของรางวัลผลตอบแทนที่ได้รับจากการทำงานนั้น  ผู้นำยังสามารถสร้างแรงจูงใจด้วยการทำให้วิถีทาง (Path) ที่จะไปสู่เป้าหมายชัดเจนขึ้น และง่ายพอที่ผู้ปฏิบัติจะสามารถทำสำเร็จ  ซึ่งผู้นำแสดงพฤติกรรมด้วยการช่วยเหลือแนะนำ  สอนงานและนำทางหรือเป็นพี่เลี้ยงคอยดูแล  นอกจากนี้ผู้นำยังช่วยสร้างแรงจูงใจได้ด้วยการช่วยแก้ไขอุปสรรคขวางกั้นหนทางไปสู่เป้าหมาย  รวมทั้งสามารถช่วยในการทำให้ตัวงานเองมีความน่าสนใจ  และทำให้ผู้ตามเกิดความพึงพอใจต่องานที่ทำ  กรอบแนวคิดของทฤษฎีวิธีทาง-เป้าหมาย  สามารถแสดงได้ดังภาพต่อไปนี้

ผู้นำสามารถเพิ่มแรงจูงใจแก่ผู้ตามได้ด้วยวิธีหนึ่งในสองวิธีต่อไปนี้

               1. ทำให้วิถีทางที่ผู้ตามจะได้รับรางวัลตอบแทนให้มีความชัดเจน ได้แก่ เมื่อผู้ตามทำงานสำเร็จตามข้อตกลง จึงให้รางวัล

               2. ให้การเพิ่มปริมาณรางวัลที่ผู้ตามยอมรับในคุณค่าและมีความต้องการ เช่น การขึ้นเงินเดือน หรือการเลื่อนตำแหน่ง

        องค์ประกอบสำคัญของทฤษฎีวิถีทาง-เป้าหมาย

1.   พฤติกรรมผู้นำ (Leader behaviors)

2.   คุณลักษณะส่วนบุคคลของผู้ใต้บังคับบัญชา (Subordinate characteristics)

3.   คุณลักษณะของงาน (Task characteristics) และ

4.   การจูงใจ (Motivation)

บทบาทของผู้นำตามทฤษฎีวิถีทาง - เป้าหมาย

พฤติกรรมของผู้นำตามทฤษฎีวิถีทาง-เป้าหมาย แบ่งออกเป็น  4  ประเภท
1.  ภาวะผู้นำแบบสนับสนุน (supportive leadership)  คล้ายกับพฤติกรรมมุ่งมิตรสัมพันธ์ ผู้นำจะเป็นมิตรกับผู้ใต้บังคับบัญชา สร้างบรรยากาศที่ดีในการทำงาน
2.  ภาวะผู้นำแบบสั่งการ .(directive  leadership)   คล้ายกับพฤติกรรมผู้นำแบบมุ่งกิจสัมพันธ์  เป็นพฤติกรรมของผู้นำที่ปฏิบัติต่อผู้ใต้บังคับบัญชา ด้วยการใช้คำสั่งเกี่ยวกับการทำงาน แจ้งความคาดหวังให้ทราบ บอกวิธีทำงานกำหนดเวลาทำงานสำเร็จให้ทราบ  พร้อมกับกฎระเบียบต่าง ๆ ในการทำงานให้แก่ผู้ใต้บังคับบัญชา
3.  ภาวะผู้นำแบบมุ่งความสำเร็จ  (achievement –oriented leadership) เป็นพฤติกรรมที่ผู้นำกำหนดเป้าหมายที่ท้าทาย สร้างมาตรฐานด้ายความเป็นเลิศสูง แก่ผู้ใต้บังคับบัญชา  สร้างความมั่นใจให้ผู้ใต้บังคับบัญชาทำงานได้มาตรฐานสูงได้สำเร็จ
4.  ภาวะผู้นำแบบให้มีส่วนร่วม (participative leadership)  เป็นผู้นำที่แสดงพฤติกรรมต่อผู้ใต้บังคับบัญชาด้วยการขอคำปรึกษาก่อนที่จะตัดสินใจ  มีการกระตุ้นให้มีส่วนร่วม  แสดงความคิดเห็นในการตัดสินใจ

สถานการณ์เอื้ออำนวย (situation  Comtingencies) ประกอบด้วยตัวแปร  2 ชนิด

        1. คุณลักษณะส่วนบุคคลผู้ใต้บังคับบัญชา เป็นตัวบ่งชี้ว่าผู้ใต้บังคับบัญชามีความเข้าใจต่อความคาดหวังและพฤติกรรมเกี่ยวกับงานมากน้อยเพียงใด ประกอบด้วย

          -  ความต้องการส่วนบุคคล เป็นแรงจูงใจ เช่นความต้องการด้านวัตถุ  ด้านความรัก  มีชื่อเสียง ความสำเร็จ 

          -  ความสามารถผู้ใต้บังคับบัญชา เช่น ความรู้ ทักษะ ความถนัด

          -  คุณลักษณะด้านบุคลิกภาพ เช่นความเชื่ออำนาจภายใน ภายนอก และความเชื่อมั่นในตนเอง

ทฤษฎีวิถีทาง - เป้าหมาย คาดว่า ผู้ใต้บังคับบัญชาทีมีความต้องการได้รับด้านความรักใคร่สูง  มีแนวโน้มต้องการภาวะผู้นำแบบสนับสนุน   สำหรับผู้ใต้บังคับบัญชาประเภทหัวดื้อหัวรั้น  ยึดมั่นในอัตตาของตนแต่ต้องทำงานในสถานการณ์ที่ผันผวนแปรปรวน  เสนอแนะใช้ภาวะผู้นำแบบสั่งการ

       2. คุณลักษณะของงาน (task  characteristics)  เป็นตัวแปรที่สองของสถานการณ์ที่ส่งผลการะทบอย่างสำคัญต่อการใช้อิทธิพลของผู้นำในการจูงใจผู้ใต้บังคับบัญชา  ประกอบด้วย

          -  โครงสร้างของภารกิจ (task  structure)

          -  ระบบอำนาจทางการขององค์การ (formal authority system)  เช่น กฎระเบียบ และเงื่อนไขจากอำนาจทางการ

          -  ปทัสถาน (norms)  ของกลุ่มทำงานเอง (work  group)

คุณลักษณะเหล่านี้สามารถก่อให้เกิดแรงจูงใจต่อผู้ใต้บังคับบัญชาในตัวผู้ใต้บังคับบัญชาเกิดความรู้สึกเหมือนว่าทำงานสำเร็จด้วยตนเอง   ภาวะผู้นำไม่มีความจำเป็นต้องคอยเอาใจใส่และควบคุมมากเกินไป

         สรุป  สถานการณ์ที่แตกต่างกันย่อมต้องการพฤติกรรมแบบผู้นำที่ต่างกัน นอกจากนี้ในบางเหตุการณ์ผู้นำอาจจำเป็นต้องใช้การผสมของแบบภาวะผู้นำต่าง ๆ เข้าด้วยกันอย่างเหมาะสมมากกว่าการเลือกใช้แต่แบบภาวะผู้นำเดิมอยู่ตลอดเวลา     

ที่มา : suthep.cru.in.th/chapter8.doc  และ www.lamptech.ac.th/webprg/Computer/index2.php?action=ac...

ศึกษาดูงานประเทศเวียดนาม

นักศึกษามหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี รุ่น1 และ รุ่น2 ส่วนหนึ่งได้ไปศึกษาดูงานที่ประเทศเวียดนาม ณ วันที่ 31 ธ.ค. 53 - 3 ม.ค. 54 พร้อมด้วย ดร.สมจิตร  สงสาร และคณะ

 ออกเดินทาง 03.00 น. ที่ อ.สตึก

 รับประทานอาหารเช้า 07.00 น. ที่โรงแรม จ.มุกดาหาร

 ถึงด่านศุลกากร ข้ามสะพานมิตรภาพไทย-ลาว จ.มุกดาหาร

 รับประทานอาหารเที่ยง 12.00 น. ณ ร้านอาหารดอกแก้ว ประเทศลาว ซึ่งเป็นคนไทยไปเปิดร้าน

 ถึง ดิวตี้ ลาวบาว 15.00 น. เขตชายแดนลาว-เวียดนาม อากาศเริ่มเปลี่ยนแปลง

 แลกเงิน สกุล ดอง ของประเทศเวียดนาม 700 ดอง ต่อ 1 บาท

 แวะชมอุโมงค์หลบภัยวินม๊อค ของประเทศเวียดนาม ซึ่งหลบระเบิดจากทหารรบสหรัฐอเมริกา

ซึ่งคนเวียดนามสร้างขึ้นเป็นระยะเวลา 20 เดือน อาศัยอยู่ 5 ปี มี 3 ชั้น ภายใต้ความลึกจากผิวดินประมาณ 25 เมตร ชั้นแรกเป็นห้องพักอาศัย ชั้นที่ 2 เป็นที่ประชุม และชั้นที่ 3 เป็นที่เก็บอาวุธ มีทางเข้าออก 13 ทาง

 

ถ่ายรูปกับผู้รอดชีวิตจากการอยู่อุโมงค์หลบภัยวินม๊อค ซึ่งได้เกิดในอุโมงค์ และตอนนี้อายุ 40 กว่าปี

 เยี่ยมชมพระราชวังดายนอย อันอลังการที่สร้างตั้งแต่สมัยพระเจ้ายาลอง 

 ชม พระตำหนักและพระที่นั่ง ที่วัดสร้างอย่างสวยงามและลงตัวตามแนวคติจักรวาลของจีนและเป็นที่น่ายินดีที่คณะเราได้พบกับท่าน"จุรินทร์ ลักษณวิศิษฏ์ กับครอบครัวของท่าน"

เยี่ยมชม สุสานจักรพรรดิไคดิงห์ อันยิ่งใหญ่ หนึ่งใน 7 สุสานของบรรพกษัตริย์

ศึกษาดูงานโรงเรียนการท่องเที่ยวเมืองเว้

นมัสการเจ้าพระกวนอิมองค์ใหญ่ที่สุดในโลกที่ริมหาดทะเลเมืองดานัง

ชมเมืองฮอยอัน เมืองมรดกโลก และเป็นสถานที่ถ่ายทำละครเรื่อง "ฮอยอันฉันรักเธอ" นี่เป็นเพียงแค่บางส่วน

จากการศึกษาดูงานครั้งนี้ได้รับความรู้มากมาย ได้ทราบถึงการจัดการศึกษาของประเทศเวียดนาม วิถีชีวิตความเป็นอยู่ของประชาชน และลักษณะอุปนิสัยของชาวเวียดนามอีกด้วย

การบูรณาการการสอนเพศศึกษาและโรคเอดส์ในโรงเรียน

 คณะครูโรงเรียนชุมพลวิทยาสรรค์ เข้าร่วมอบรม"การบูรณาการการสอนเพศศึกษาและโรคเอดส์ในโรงเรียน ร่วมมือกันจัดการเรียนการสอนแบบบูรณาการ" ระหว่างวันที่ 28-29 ตุลาคม 2553 ณ โรงแรมเพชรเกษมพลาซ่า จ.สุรินทร์ วิทยากรจากมหาวิทยาลัยมหาสารคาม และ สสส. นำโดย ดร.บุญเลี้ยง ทุมทอง อาจารย์ภาควิชาหลักสูตรและการสอน คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม

 

ดร.บุญเลี้ยง ทุมทอง

  

รับฟังความรู้จากท่าวิทยากร

 

ร่วมกิจกรรมต่างๆ

คณะครูได้รับความรู้อย่างมากมาย และนำความรู้ไปจัดกิจกรรมการเรียนการสอนต่อไป

มหกรรมแลกเปลี่ยนเรียนรู้สู่คุณภาพการมัธยมศึกษา จังหวัดสุรินทร์

คณะครูโรงเรียนชุมพลวิทยาสรรค์เข้าร่วมมหกรรมแลกเปลี่ยนเรียนรู้สู่คุณภาพการมัธยมศึกษา จังหวัดสุรินทร์ สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 33     วันที่ 12 ตุลาคม 2553 ณ โรงเรียนสุรวิทยาคาร อ.เมือง จ.สุรินทร์

เวลา 07.00 น. คณะครูรวมตัวกันขึ้นรถ

เวลา 09.00 น. รอลงชื่อและเข้าหอประชุม 

           

เวลา 09.30 น. เข้าหอประชุมรับฟังความรู้และรอนำเสนอผลงานตามกลุ่มสาระฯ

ระดับน้ำแม่น้ำมูลสาย อ.ชุมพลบุรี-อ.สตึก

20/10/2010 เวลา 07.00 น. ระดับน้ำที่สะพานข้ามแม่น้ำมูลเกือบถึงสะพาน จากที่เคยแห้งขอดมานานเกือบปี

 และภาพนี้

20/10/2010  เวลา 09.00 น. ที่ร้านอาหารพูนวิไล จากเมื่อสองเดือนที่แล้วที่เคยแห้ง แต่กลับเต็มตลิ่ง

โปรดระวัง น้ำอาจมาโดยไม่รู้ เราควรเตรียมพร้อมป้องกันไว้

ขอขอบคุณ ภาพถ่ายโดย อ.เยาวภา ลอยทะเล 

ใช้คอมฯ นานๆ เสี่ยง โรคCVS

เหตุใช้ผิดวิธี ทำลาย! สุขภาพ
         ปัจจุบันไม่ว่าจะทำงานอะไร อาชีพอะไร ส่วนใหญ่ล้วนแต่ต้องเกี่ยวข้องกับคอมพิวเตอร์แทบทั้งสิ้น อีกทั้งยังเป้นเครื่องมือที่เอื้ออำนวยความสะดวกได้หลากหลาย จนบางคนแทบจะขาดไม่ได้ แต่คุณรู้หรือไม่ว่า!! บนความสะดวกสบายนี้สามารถ “ทำลาย” สุขภาพคุณโดยไม่รู้ตัว หากใช้มันอย่างผิดวิธีหรือใช้นานจนเกินไป...

        ไม่ต้องสงสัย?? ...เพราะหลายคนอาจกำลังมีอาการ ปวดที่กระดูกข้อมือ กล้ามเนื้อ ตามต้นคอ หัวไหล่ สะบักรวมถึงหลัง หรือมักมีอาการปวดตา แสบตา ตามัว หากใช้สายตาจ้องหน้าจอนาน ๆ และบ่อยครั้งที่จะมีอาการปวดหัว ซึ่งนั่นแสดงว่าคุณกำลังเป็น “โรคซีวีเอส” หรือ “คอมพิวเตอร์วิชั่นซินโดรม” โดยบริเวณที่เกิดอาการอาจคลำพบกล้ามเนื้อแข็งตึงและอาจมีจุดกดเจ็บ ทำให้เมื่อเคลื่อนไหวแล้วอาจพบอาการเจ็บปวดมากขึ้น แต่ทั้งหมดก็ขึ้นอยู่กับระยะเวลาในการนั่งทำงานหน้าจอคอมพิวเตอร์ของแต่ละคนด้วย

       ซึ่งสาเหตุของโรคนี้มาจาก การติดตั้ง จัดวาง คีย์บอร์ด จอมอนิเตอร์ เม้าส์ และเก้าอี้ ตลอดจนการปรับระดับแสงที่ไม่เหมาะสม ส่งผลให้เราเกิดอาการอย่างที่กล่าวมานี้ ดังนั้นเราจึงจำเป็นต้องปรับสภาพแวดล้อมในโต๊ะทำงานใหม่ให้เหมาะสมกับร่างกายของเรา ซึ่งจะช่วยลดอาการปวดหรือความเมื่อยล้าจากการทำงานลงได้ สามารถทำได้ง่ายๆ โดยเริ่มจาก...

คีย์บอร์ด หลายคนคงไม่คิดว่า แค่คีย์บอร์ดจะทำให้เจ็บป่วยอะไรได้มากมาย แต่หากคุณใช้ไม่ถูกวิธีล่ะก็...จะส่งผลให้คุณมีอาการปวดไหล่ และที่ร้ายแรงไปกว่านั้นก็คือ ระยะยาว อาจจะทำให้คุณเกิดปัญหาปวดข้อมือเรื้อรังได้ บางคนอาจเป็นถึงขั้นนิ้วล๊อก ต้องทำการผ่าตัดกันเลยทีเดียว บางคนอาจจะเห็นว่ามันจะไม่สำคัญ หรืออาจจะไม่รู้สึกเจ็บป่วย แต่ก็ควรเรียนรู้เกี่ยวกับ วิธีการป้องกันเอาไว้ล่วงหน้า

การวางคีย์บอร์ดที่ถูกต้องนั้น แขนต้องอยู่ในมุมตั้งฉาก ไม่สูงเกินไป หรือไม่ต่ำจนเกินไป ไหล่ไม่ห่อ ถ้าคุณเป็นคนไหล่กว้างขอแนะนำให้คุณใช้คีย์บอร์ดแบบแยก เพราะมันจะให้คุณทำงานได้สะดวกและรวดเร็วยิ่งขึ้น ปล่อยให้ข้อมืออยู่เป็นธรรมชาติอย่างอขึ้นหรืองอลง ส่วนลำตัวให้อยู่บริเวณส่วนกลางของคีย์บอร์ดอย่าเอียงไปทางซ้ายหรือขวามากเกินไป..

จอคอมพิวเตอร์ก็เช่นกันอาจทำให้คุณปวดข้อ ปวดไหล่ หรือเกิดอาการแสบตาได้ ซึ่งการวางจอในลักษณะที่ถูกต้องนั้นควรเริ่มจากตั้งจอให้อยู่ตรงกลาง ด้านบนของจอมอนิเตอร์อยู่ในระดับสายตาของคุณ ปรับหน้าจอให้แหงนขึ้นเล็กน้อย เพราะจะทำให้คุณไม่เมื่อยคอในการเอียงคอดูจอ อย่าให้มีแสงสะท้อนบนหน้าจอ พยายามนั่งห่างจากจอประมาณ 1 ช่วงแขน หากคุณมีจอใหญ่กว่า 20 นิ้ว ก็ควรถอยห่างออกไปอีก ก็จะเป็นการดีและเป็นการถนอมสายตาด้วย และที่สำคัญควรพักเบรกสายตาเป็นพักๆ หากต้องอยู่กับคอมนานๆ

เม้าส์ ก็เป็นสิ่งหนึ่งที่จะทำให้คุณมีอาการเจ็บป่วย เพราะการทำอะไรซ้ำแล้วซ้ำเล่า หรือมีการเกร็งอวัยวะใดซ้ำๆ กัน ทำให้เกิดอาการบาดเจ็บที่โพรงกระดูกข้อมือได้ ขณะที่เคลื่อนไหวข้อมือ ขนาดของโพรงกระดูกข้อมือก็มีการเปลี่ยนแปลง สร้างความกดดันให้กับเส้นประสาทตรงกลาง ถ้าคุณทำงานตลอดวัน โดยที่ข้อมืองอและกดทับบนโต๊ะ ก็สามารถทำให้เส้นเอ็น หรือเส้นประสาทที่ข้อมือเกิดอาการปวดได้ ในระยะยาวอาจทำให้เกิดการอักเสบ ซึ่งนำไปสู่การปวด ชา และปวดรุนแรงที่นิ้วมือได้ ซึ่งวิธีที่จะทำให้ลดอัตราการเกิดอาการเหล่านั้นได้ ไม่ต่างจากคีย์บอร์ดมากนัก ที่สำคัญควรหาวัสดุนิ่มๆ มารองเพื่อลดแรงเสียดสีและกดทับเส้นประสาท

ยังไม่หมดเพียงเท่านี้!!! ยังมี เก้าอี้ ที่คุณใช้นั่งทำงานเป็นกันวันๆ อีก ที่มีส่วนในการทำลายสุขภาพของคุณ ซึ่งเก้าอี้ที่ดีนั้นเวลาคุณนั่งจะรู้สึกสบาย พนักพิงควรราบไปกับหลัง ปรับระดับความสูงได้ ควรนั่งพิงพนักให้เต็ม และเก้าอี้ควรมีขนาดพอดีตัวไม่เล็กเกินไป เบาะก็ควรจะขนานกับพื้น นั่งให้เป็นมุม 90 องศา หัวเข่าตั้งฉากกับพื้น ฝ่าเท้าแนบขนานกับพื้น นั่งให้ตัวตรง และที่สำคัญควรเดินไปทำกิจกรรมอย่างอื่นบ้าง เพื่อไม่ให้เกิดอาการเมื่อยล้า

เห็นแล้วใช่มั้ยครับว่า...โรคภัย...มีอยู่รอบตัวเรา เมื่อรู้อย่างนี้แล้ว!! คุณคงจะไม่รีรอที่จะจัดการปรับเปลี่ยนสภาพแวดล้อมบนโต๊ะทำงานของคุณเสียใหม่โดยเร็ว เพื่อจะได้ห่างไกลบ่อนทำลายสุขภาพ...

เรื่องโดย: ณัฏฐ์ ตุ้มภู่
Team content http://www.thaihealth.or.th/